Słownik

Lakier poliestrowy

(Lakiery UP lub lakiery UPE-2K) Podstawowymi składnikami lakierów poliestrowych są łańcuchowe molekuły poliestrowe, które oprócz normalnego wiązania chemicznego posiadają również podwójne wiązania; dlatego nazywa się je „nienasyconymi”. Lakierem podstawowym jest żywica poliestrowa rozpuszczona w styrenie (winylobenzen). Z reguły zawiera jeszcze przyspieszacz reakcji (sole kobaltowe) i stabilizatory. Stabilizatory zapobiegają polimeryzacji (utwardzeniu) lakieru podstawowego, która może przebiegać bardzo powoli nawet bez utwardzacza. Utwardzaczami są nadtlenki organiczne, które neutralizują działanie stabilizatorów i uruchamiają reakcję. Dzięki dodaniu przyspieszacza utwardzanie przebiega z żądaną prędkością. Styren łączy się z nienasyconą żywicą poliestrową, wydzielając przy tym dużą ilość ciepła; traci swoją funkcję jako rozpuszczalnik i staje się składnikiem żywicy. Nienasycona żywica UP jest bardzo wrażliwa na tlen atmosferyczny; dlatego należy ją przed nim chronić do czasu całkowitego utwardzenia. W tym celu do lakieru należy dodać wosk, parafinę lub inne substancje, które po nałożeniu lakieru wychodzą na powierzchnię, chroniąc ją przed dostępem powietrza. Warstwa parafiny jest przyczyną zmętnienia powierzchni po nałożeniu. Po całkowitym utwardzeniu należy zeszlifować warstwę parafiny i wypolerować na wysoki połysk lub przeszlifować na matowo. Sucha powłoka lakiernicza jest bardzo odporna na zadrapania i ciecze, ale nie jest odporna na wysoką temperaturę, ma małą przyczepność i jest wrażliwa na uderzenia. W przeciwieństwie do wszystkich innych lakierów lakiery poliestrowe nie zawierają rozpuszczalnika lub zawierają tylko niewielką jego ilość. Głównym spoiwem jest polistyren, który powstaje przez polimeryzację styrenu za pomocą nadtlenków i katalizatorów metalicznych. Odznaczają się największą zdolnością wyrównywania nierówności podkładu, odpornością na działanie chemikaliów i płomień. Wyróżnia się poliestry połyskowe i parafinowe. Ze względu na krótkie dopuszczalne okresy użytkowania, niebezpieczeństwo przy postępowaniu z komponentami i długi czas schnięcia są stosowane najczęściej tylko w warunkach przemysłowych z odpowiednimi urządzeniami.

Back